لاپاروسکوپی

لاپاراسکوپی عملی است که برای دیدن اعضای داخل شکم به کار می رود. وسیله نازکی بنام لاپاروسکوپ از طریق ایجاد برش کوچکی در زیر ناف وارد بدن شده و امکان انجام معاینه و در صورت لزوم عمل جراحی را بدون نیاز به ایجاد برش بزرگ شکم فراهم می آورد.

در این موارد ممکن است پزشک لاپاراسکوپی رابه بیمار پیشنهاد کند: درد شکم ، مشکل در باردار شدن ، وجود مایع غیر طبیعی در شکم ، بارداری خارج رحمی ، کیست تخمدان ، چسبندگی ، هیسترکتومی. .

مشاهده اعضاء و بافت های داخلی بدن با این عمل به پزشک در تشخیص مشکل بیمار و تصمیم گیری در مورد تجویز دارو یا عمل جراحی کمک می کند.

قبل از لاپاراسکوپی باید کارهایی از جمله انجام برخی آزمایشات خون معمولا یک هفته مانده به تاریخ عمل ، گرفتن وقت از بیمارستان ، حمام کردن در شب قبل از عمل ، پرهیز از خوردن و آشامیدن از نیمه شب قبل از عمل انجام شود. البته ممکن است پزشک موارد دیگری را نیز دستور دهد.

در حین عمل ابتدا دارویی بنام بیهوش کننده عمومی به بیمار داده می شود تا در موقع عمل بی هوش بماند (که در این صورت برای کمک به تنفس از لوله یا ماسک تنفس استفاده می شود). البته گاهی بیهوشی (بی حسی) به صورت موضعی انجام می شود که بستگی به وضعیت بیمار و نوع عمل دارد. سپس دکتر برش کوچکی در زیر ناف بیمار ایجاد می کند تا بتواند از آن طریق لاپاراسکوپ را به داخل شکم بفرستد. معمولا یک یا دو برش دیگر نیز برای تکمیل عمل ایجاد می شود. ممکن است از گاز برای اتساع شکم استفاده شود (این کار مشاهده اعضاء را راحت تر می کند). سپس دکتر برای مشاهده اعضایی نظیر رحم، تخمدان، لوله های فالوپ و گاهی آپاندیس لاپاراسکوپ را هدایت می کند ( دیگر اعضای داخلی مانند کیسه صفرا، روده، و کبد را نیز می توان با این راه آزمایش کرد). در صورت برخورد به یافته غیر طبیعی ممکن است تکه کوچکی از بافت را نیز برای انجام آزمایشات بیشتر نمونه برداری کند. همچنین بسته به علت انجام عمل و مشکلی که باید رفع شود، ممکن است تخمدان، لوله فالوپ، بارداری خارج رحمی ، یا آپاندیس توسط لیزر درمان یا از طریق لاپاراسکوپ بیرون آورده شوند. در پایان عمل، دکتر وسایل و گاز را جمع کرده و محل عمل را بخیه می زند.

بعد از عمل ممکن است بیمار 2 تا 4 ساعت در بیمارستان بماند تا حالش بهتر شود. سپس مرخص می گردد، اما حتما باید کسی را همراه داشته باشد تا وی را به خانه ببرد (زیرا ممکن است در اثر بیهوشی احساس خواب آلودگی و بی حالی داشته باشد). در صورت استفاده از لوله تنفسی ممکن است فرد دچار تهوع و گلو درد گشته و یا در صورت استفاده از گاز، قدری شانه درد پیدا کند. امکان دارد بیمار بلافاصله بعد از عمل قادر به ادرار کردن نبوده ،نیاز باشد تا به وی سوند ادراری وصل شود. همچنین ممکن است که دچار آروغ شده و یا وضعیت اجابت مزاجش بهم بخورد. این علائم می توانند چند ساعت تا چند روز بعد از عمل ادامه یابند. غالبا موقع تر خیص به بیمار مسکن تجویز می شود. بسته به شغل بیمار و آستانه تحمل درد شاید لازم باشد تا چند روز سر کار نرود. پزشک به بیمار اطلاع خواهد داد که چه موقع برای ویزیت مجدد به او مراجعه کند.

همانند دیگر اعمال جراحی، این عمل نیز ممکن است عوارضی داشته باشد. هر چند خطرات مربوط به این عمل کم هستند اما باید دانست که ممکن است در اثر مصرف داروهای بیهوشی مشکلاتی بوجود آید. ممکن است اعضای داخلی از جمله روده ، مثانه ، عروق خونی آسیب ببینند. در این صورت برای ترمیم آسیب وارده شاید عمل جراحی ضرورت یابد. ندرتا انتقال خون یا کولوستومی موقت ضرورت می یابد. امکان تشکیل لخته خون در لگن یا ساق و ایجاد آمبولی ریوی وجود دارد. ممکن است شکم تحریک یا دچار عفونت شود. بسته به وضعیت بیمار و سوابق پزشکی اش، پزشک او را از دیگر خطرات احتمالی آگاه خواهد کرد.

در صورت بروز علائم تب ، سرگیجه و غش ، خونریزی شدید ، تهوع و استفراغ مداوم و تنگی نفس باید بلافاصله با پزشک تماس گرفته شود.

دی ان ان